Het regeringsbeleid of beter het non-beleid van de regering inzake regularisatie oogst sinds meer dan een jaar steeds meer protest. Ikzelf en andere senatoren stelden een eindeloos aantal parlementaire vragen, er waren tal van betogingen, acties, oproepen, smeekbedes en zelfs wanhoopsacties van mensen zonder papieren. Sociale organisaties en politici riepen steeds weer op tot uitvoering
van het regeerakkoord. Vorige week is het debat rond de regularisatie van mensen zonder papieren opnieuw en in alle hevigheid losgebarsten. Vertegenwoordigers van diverse levensbeschouwingen en erkende godsdiensten en de rectoren van alle Vlaamse universiteiten bestempelen het blijvend aanslepen van dit dossier unaniem als ‘moreel onverantwoord’. Dat is een bijzonder scherp oordeel van deze instellingen, die doorgaans niet met zo’n uitgesproken mening over politieke dossiers naar buiten komen. De situatie is dan ook schrijnend. Er zijn de nog altijd toenemende overbevolking in de opvangcentra, de bezetting van de garages van de ULB, de nieuwe hongerstaking die is uitgebroken … Dit alles doet ons vrezen dat het aantal mensen dat hun toevlucht neemt tot extreme daden de komende maanden nog zal toenemen. De federale regering staat erbij en kijkt ernaar en schuift de hete aardappel steeds maar door, van Vlaamse naar Franstalige kant en weer terug. Mevrouw Turtelboom verwijst naar haar collega Arena, die op haar beurt mevrouw Milquet met de vinger wijst. Mij kan het niet veel schelen wie er schuld heeft aan dit probleem. Het is in ieder geval een verantwoordelijkheid van de hele regering en dus ook van de premier. Het is jammer dat de eerste minister me niet zelf te woord staat, maar aan de andere kant hoop ik dat minister Vanackere mij een eerlijk antwoord zal geven voor een probleem dat ook hem als een minister met een ACW-achtergrond, moet wakker houden. De premier beloofde bij zijn aantreden dat hij het regularisatiedossier naar zich zou toetrekken en naar een akkoord zou zoeken. Vorige week vernamen we via de kranten dat hij ‘een aantal vertrouwenswekkende maatregelen zou nemen om een doorbraak te forceren in het asieldossier’ en ook hij heeft er weer een deadline op geplakt: tegen Pasen moest er een oplossing uit de bus komen. Er zijn al heel wat deadlines gepasseerd: eerst gingen we een akkoord hebben in mei, dan werd het juni en juli, dan werd het september en zelfs oktober, dan was het weer ‘voor het einde van het jaar’. We hoorden ook nog de krokusvakantie vernoemen, maar die is intussen ook al gepasseerd. Nu is het dus Pasen en ik hoor de klokken in de verte al luiden. Ook die deadline nadert met rasse schreden. Is de eerste minister al bezig met dit dossier? Heeft hij al gesprekken gevoerd en overleg gepleegd met de verschillende partijen? Heeft hij, als inspiratie, het wetsvoorstel van Groen! met criteria voor een regularisatie al gelezen? We willen daarover graag met de premier van gedachten wisselen. Welke stappen heeft hij al gezet en gaat hij nog zetten om ervoor te zorgen dat hij zich aan zijn belofte kan houden, namelijk een structurele oplossing voor het regularisatiedossier tegen Pasen?
 

Antwoord van de heer Steven Vanackere, vice-eersteminister en minister van Ambtenarenzaken, Overheidsbedrijven en Institutionele Hervormingen

Ik lees het antwoord van de eerste minister.
Ik begrijp de humanitaire invalshoek van de vertegenwoordigers van de erkende godsdiensten en levensbeschouwingen, alsook van de universiteiten. Op beleidsvlak moet er evenwel een evenwicht worden gezocht tussen de humanitaire aspecten enerzijds en het vermijden van een aanzuigeffect anderzijds. In tegenstelling tot wat soms wordt gedacht is het niet zo dat de meningsverschillen in de meerderheid en de oppositie samenvallen met de taalgrens. Ik zal in dit dossier tussenbeide komen om te trachten de grootste knelpunten te deblokkeren, meer bepaald wat de humanitaire regularisatie en de economische migratie betreft. Gezien de uitdagingen op andere vlakken van de voorbije maand, heb ik in de mate van het mogelijke daartoe al de eerste stappen gezet door uitvoerige bilaterale gesprekken te voeren met elk van de bevoegde ministers en vicepremiers. Nadien hebben er ook nog informele contacten plaatsgevonden. Op basis daarvan wil ik zeer binnenkort de werkzaamheden voortzetten in groepjes van twee of drie ministers, op basis van eigen voorstellen. Het gaat niet alleen over een rondzendbrief met regularisatiecriteria, maar over een pakket maatregelen waarvoor vier ministers bevoegd zijn. Ik wil de onderhandelingen inderdaad tegen Pasen afronden, maar ik kan geen datum voor een akkoord aankondigen. Hoe sneller er een akkoord is, hoe beter.
 

Reactie van Freya Piryns

We moeten dus allang niet meer hopen op een akkoord tegen Pasen. Het zullen eerder vijgen na Pasen worden. Voor de betrokkenen is de situatie echter zeer schrijnend. De uitspraak van de premier over een aanzuigeffect is bijgevolg zeer cynisch. Ondertussen is bewezen dat de vorige regularisatiecampagne geen aanzuigeffect heeft veroorzaakt. Ik roep de premier op om het rapport dat voor en na de regularisatiecampagne werd opgesteld door het Centrum voor gelijkheid van kansen en racismebestrijding te lezen. Dat rapport geeft zeer duidelijk aan dat regularisatie in de eerste plaats goed is voor de betrokkenen zelf, omdat zij daardoor de kans krijgen hun leven terug op te starten, maar dat de regularisatie ook goed blijkt te zijn voor de maatschappij als geheel. De premier zegt dat de meningsverschillen niet samenvallen met de taalgrens. Ik ben het daarmee eens. Ik heb enkel gezegd dat sommige ministers het communautaire aspect uitspelen en de schuld bij de andere proberen te leggen. De uitspraak van de premier doet bij mij het vermoeden rijzen dat CD&V toch weer opnieuw op de lijn van Open Vld zit. CD&V moet zelf duidelijkheid creëren in dit dossier. Ik hoop dat de premier snel zijn aangekondigde voorstellen aan het parlement voorlegt.