Collectieve licentie: Geen impact op de factuur van de consumenten!
Het wetsvoorstel van Groen! en Ecolo over de «uitgebreide collectieve licentie» wilt auteurs vergoeden waarvan hun werk op het Internet circuleert. Dit voorstel beschermt de privacy van de Belgische Internaut en voorkomt een stijging van de abonnementsprijzen.
Groen! en Ecolo zijn verheugd dat het debat over Internetdownloaden nu op gang komt. Maar we willen hierbij benadrukken dat de analyse, die het OIVO (Onderzoeks- en Informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties) dinsdag in haar persbericht maakte, niet klopt.
In hun persbericht schrijven ze: “de factuur voor toegang tot het snelle internet blijft nog altijd te hoog in België en iedereen evenveel aanrekenen, in de vorm van een globale licentie, zal - nog maar eens - de zwakste inkomens straffen”
We zijn het eens met de vaststelling dat de factuur te hoog ligt, maar deze analyse, duidelijk gemaakt als reactie op het wetsvoorstel van Senatoren Freya Piryns en Benoit Hellings, negeert de voorzorgsmaatregelen die er in dit voorstel staan om een stijging van de prijs voor de consument te vermijden.
Freya Piryns: “Het wetsvoorstel wil expliciet de prijzen van breedbandinternetabonnementen blokkeren wanneer deze collectieve licentie wordt geïntroduceerd. De idee hierachter voor de Groenen is dat de globale licentie niet naar de factuur van de internetgebruiker mag worden doorgesluisd. Want die is al te hoog in België door een gebrek aan concurrentie in de sector.”
We willen verder ook benadrukken dat het wetsvoorstel over de collectieve licentie enkel gaat over de abonnementen met een hoge downloadcapaciteit. In dit kader willen we de auteursrechtenverenigingen en de internetproviders ook aanzetten om een akkoord te bereiken over twee collectieve licenties: één voor de ‘medium’ abonnementen (tussen 5 en 30 GB per maand) en één voor de ‘uitgebreide’ abonnementen (boven 30 GB per maand, waaronder ook de onbeperkte downloadcapaciteit). Wie minder dan 5 GB downloadt valt sowieso buiten deze wetgeving. Abonnementen die geen downloadcapaciteit aanbieden vallen hier dus volledig buiten.
Reacties
over auteursrecht
We krijgen nogal wat reacties op ons wetsvoorstel. Een van de veel voorkomende vragen gaat over auteursrecht, wat het inhoudt, hoeveel we ervoor betalen, waar de inkomsten naartoe gaan. Hieronder wat meer uitleg.
De wetgeving op de auteursrechten is tamelijk ingewikkeld. Het principe is echter eenvoudig: je kan de creatieve arbeid van iemand anders niet gebruiken om daar zelf voordeel uit te halen. Het auteursrecht beschermt het immateriële literaire of artistieke werk, en niet de materiële drager waarop het werk is vastgelegd (cd, boek, usb-stick, enz.).
Bijvoorbeeld:
* U koopt een cd van Hooverphonic. Het werk bestaat uit de liedjes die op de cd zijn vastgelegd. De materiële drager van het werk is de cd zelf. Het feit dat u eigenaar bent van de cd betekent evenwel niet dat u het werk op de cd kan gebruiken, althans niet op een wijze die onder de auteursrechtelijke bescherming valt. Zo zult u niet onbeperkt kopieën mogen maken en mag u de liedjes evenmin via het internet verspreiden.
* De eigenaar van een schilderij van Margritte zal geen auteursrecht op het werk zelf bezitten. Hij kan dus niet zomaar beslissen om foto’s van het schilderij te maken en deze te verspreiden. Deze foto’s maken immers een reproductie van het werk uit en dergelijke handelingen vallen onder het auteursrecht.
(http://statbel.fgov.be/nl/ondernemingen/Intellectuele_Eigendom/auteursre...)
Een werk wordt slechts beschermd door het auteursrecht op voorwaarde dat:
* het werk het resultaat is van een creatieve activiteit
* het werk uitgedrukt is in een concrete vorm
* het werk origineel is
Dit concept is veel ruimer dan enkel de “Schone Kunsten”. Het auteursrecht kan immers elke schepping van de menselijke geest, die is uitgedrukt in een literaire of artistieke taal, beschermen. Dit recht kan betrekking hebben op allerhande grafische expressievormen zoals schilderijen, tekeningen, filmwerken en foto’s, maar ook van toepassing zijn op andere vormen zoals muziekstukken, beeldhouwwerken, enz.
(http://statbel.fgov.be/nl/ondernemingen/Intellectuele_Eigendom/auteursre...)
Wanneer je dus werken gebruikt om andere redenen dan het persoonlijke genot - en enkele uitzonderingen, zoals in het onderwijs -, dan ben je verplicht daar auteursrechten op te betalen. Je kan natuurlijk ook altijd een afwijking aanvragen. Een auteur kan - om welke reden dan ook - afstand doen van zijn auteursrecht.
Belangrijk is dus om de begrijpen dat het auteursrecht *geen belasting* is, maar een vergoeding die aan de artiesten uitgekeerd wordt.
In België gebeurt de inning van de auteursrechten via zogenaamde "beheersvennootschappen". De bekendste is natuurlijk SABAM. Maar er zijn ook nog Sibim, Uradex en andere vennootschappen.
Deze organisaties zijn de collectieve beheersvennootschappen van auteursrechten of naburige rechten. Hun leden zijn auteurs, componisten, uitvoerende kunstenaars of producenten.
De taak van deze vennootschappen is het beheren van de rechten van hun leden. Wanneer ze zich tot gebruikers richten voor de betaling van de rechten (royalties) handelen deze vennootschappen voor rekening van hun leden.
Ze innen namelijk de vergoedingen waarop auteurs, uitvoerende kunstenaars en producenten wettelijk recht hebben, waarna ze deze sommen onder hun leden verdelen.
(http://statbel.fgov.be/nl/ondernemingen/Intellectuele_Eigendom/auteursre...)
Het voorbeeld dat u geeft over Reprobel heeft daar rechtstreeks mee te maken. De gevolgen van het kopiëren zijn enorm. Auteurs en uitgevers maken boeken, dag- en weekbladen of partituren die bestemd zijn voor de verkoop. Het is van die verkoop dat auteurs en uitgevers moeten leven. En zij niet alleen: in de hele grafische, pers- en beeldsector zijn tienduizenden mensen actief. Omdat fotokopieerapparaten nu eenmaal dienen om kopies te nemen, zit in de aankoopprijs een bijdrage die de auteurs vergoedt.
(http://www.reprobel.be)
Ik wil er graag nog eens op wijzen dat wij geenszins het internetgebruik duurder maken met ons voorstel. Door een wetswijziging zorgen we ervoor dat de providers de bijdrage niet kunnen doorrekenen aan de consument. Dat het duopolie Belgacom/Telenet een probleem is voor een goede marktwerking, zal u ons niet horen ontkennen. Dat is helaas een ander probleem dat we hier niet kunnen aanpakken.