Uitzichtloze miserie
Vanmiddag bezocht ik een aantal hotels in Brussel waar asielzoekers ondergebracht worden. Ik ben er nog altijd niet goed van. Hoe lang ik ook al met dit dossier bezig bent, dit went nooit. Acht mensen - waarvan zes kinderen, eentje amper een maand oud - in één kamer met amper drie bedden, het beeld spookt nog altijd door mijn hoofd. Ongeveer 1200 zitten er zo nog altijd op hotel. Te wachten op...? Te wachten.
Luister hier naar het verslag van mijn bezoek.
p.s.: Morgen worden er nog eens meer dan 200 asielzoekers die morgen op straat belanden. Ze hadden onderdak in het daklozencentrum in Brussel, maar - o ironie - worden nu op straat gezet om plaats te ruimen voor daklozen die een slaapplaats voor de winter zoeken. 1200 mensen in hotels, 200 extra die op straat belanden, meer dan 300 die al op straat leefden, en dan nog eens een overbezetting van ongeveer 2000 mensen in de bestaande opvangcentra. En dan komen Courard en De Crem af met 272 plaatsen in legerkazernes. Dit kan je toch niet menen.