Het debat rond euthanasie en levenseindebegeleiding heeft lang genoeg stilgelegen. In de media wordt er van tijd tot tijd nog aandacht aan besteed, telkens er - helaas werkt de media zo - een BV zijn tijdstip van overlijden zelf kiest, of die intentie kenbaar maakt. Maar in de politiek beweegt er voorlopig weinig. En dat is niet goed. De wet op de euthanasie die na veel overleg en door vele compromissen uiteindelijk goedgekeurd werd is een goede wet, maar er zijn een aantal aanpassingen nodig. De praktijk wijst dit heel erg duidelijk uit.
 
Daarom nodigde ik eind vorige week een aantal specialisten uit op het vlak van levenseindebegeleiding. Zowel vanuit de praktijk als vanuit meer wetenschappelijke hoek kreeg ik heel erg nuttige informatie. Uit het betoog van alle sprekers bleek ten eerste dat er een zeer dringende nood is aan juiste informatie. Zowel de vzw Recht op Waardig Sterven, als LEIF (LevensEinde InformatieForum) en het dagcentrum Topaz worden elke keer weer opnieuw geconfronteerd met hoe weinig mensen weten over hun rechten bij het levenseinde.
 
Daarnaast bleek uit de bijdragen van onder andere Wim Distelmans en jurist Thierry Vansweevelt duidelijk dat er nog een aantal hiaten in de huidige wetgeving zitten, en dat er sommige - administratieve, praktische - zaken beter geregeld moeten worden. En dat is onze taak, de taak van politici. Enkele weken geleden liet Bart Tommelein van open VLD weten dat er wat zijn partij betrof, opnieuw over ethische kwesties kon en moest gepraat worden, en dat wetsvoorstellen hierover besproken gingen worden in de commissies. Er zijn inderdaad al een paar interessante wetsvoorstellen ingediend door verschillende partijen. En ik ben van plan om er op korte termijn nog enkele in te dienen. Laten we ze dan alsjeblieft ook bespreken, het debat heropenen, luisteren naar alle meningen, specialisten uitnodigen en alles doen wat nodig is om de huidige wetgeving te verbeteren. Ik ben er in ieder geval klaar voor.